دوستان من، وقت خیلی تنگ است و هیچکدام از ما ضامن ثانیه ای از عمر خویش نیستیم پس بیایید امسال،رمضان متفاوت و بهتری داشته باشیم،  وبرای تحقق این هدف گام اول را برداریم.مطمئنم منظورم را فهمیده اید، آری، گام اول همان (توبه) است.

اما عزیزان من، اگر رمضان متفاوت و بهتری می خواهیم، باید با ( توبه) ای متفاوت به استقبال این مهمان گرامی خداوند متعال برویم.

توبه اولین فرض و نخستین گام برای دریافت جایزه لبخند و تبسّم رضایت بخش رمضان است.

توبه مسئولیت تمام عمر است.

خداوند منان در سوره نور آیه ی 31 می فرمایند:{ وَتُوبُوا إِلَى اللَّـهِ جَمِيعًا أَيُّهَ الْمُؤْمِنُونَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ} اى مؤ منان همگى به سوى خداوند توبه كنید تا شاید رستگار شوید.

توبه این بار ما، باید متفاوت باشد، نه مانندسالها و روزهای گذشته که مدام می گفتیم: خدایا توبه ... با زبان استغفرالله می گفتیم و دل هایمان در غفلت و سرگردانی!!

توبه بر لب، سبحه بر کف، دل پر از شوق گناه

معصیت را خنده می آید ز استغفار ما

توبه امسال ما یعنی:

توبه از همه زندگی؛

از نوع زندگی؛

از اندیشه ای که داشتیم؛

از آرزوهای دراز و دست نیافتنی؛

توبه از این زندگی.

دوباره توبه کن.. توبه ای نیکو.. صادقانه.. توبه از چیزهایی که تا به حال به ذهنت خطور نکرده و یا روزی آن را گناه و معصیت به حساب نیاوردی!!

آیا تا به حال در فکر این بوده ای که از گناه و معصیت ( وقت کشی )توبه کنی؟!!

چقدر زمان و وقت گرانبها، در طول شبهایت هدر می دهی؟!!

چقدر زمان در لجام گسیختگی و آشفتگی ذهنی ات در اوقات فراغت، از دست داده ای؟

لحظه های زیادی که در رفت و آمدها، پشت فرمان و یا مسافرت ها که بدون ذکر خدا یا یادگیری و مطالعه مفید به هدر

 می دهی؟

ساعت ها خواب اضافه؟

مهمانی و نشست های طولانی و خسته کننده؟

زمان های بی شماری که صرف اس.ام.اس ها، تماس های تلفنی و خواندن مسیج ها می کنی؟

آن لحظات جبران ناپذیری که در جستجوی سایت ها و شبکه های سرطانی که به دنبال دردهای روحی، اخلاقی و روانی به هدر داده ای ؟

و صدها و بلکه هزاران و میلیون ها لحظه ها و ثانیه هایی که ما آن را نادیده گرفته و ناچیز و بی ارزش به حساب آورده ایم اما..!!

روزی باید برای تک تک آن ها حساب پس داده و دل ها به حنجره ها برسند!!

سوال اینجاست که ای برادر و خواهر عزیز و ایمانی ام: بعد از همه این ها برای ( الله متعال ) چقدر وقت داریم؟!!

وقتت را دریاب، وقتت را ... گنجینه ای که قدرآن را نمی دانی و بیهوده از دست می دهی .

محبوب دل ها ( صلی الله علیه وآله سلم) می فرمایند:{ نعمتان مغبون فیهما کثیر من الناس، الصحة و الفراغ}(به

 روایت بخاری). دو نعمت هست که بسیاری از مردم قدر آن را نمی دانند: سلامتی و فراغت.

بیایید با هم عهد ببندیم که لحظه ها و ثانیه های ماه رمضان امسال غنیمت شمرده و آن را در ساختن زندگی ای

متفاوت، شخصیتی متفاوت و پیمانی متفاوت، بکار گیریم.

بیایید با هم تمرین کنیم که بخاطر از دست دادن و هدر نمودن وقت، خود را سرزنش کنیم.

آیا تا به حال به این فکر افتاده ای که از آفات ( زبانت ) توبه کنی؟!!

حتماً برای شما هم پیش آمده که نامه ای یا اس.ام.اسی را بنویسید و آن را پاک کنید و یا از کلمات و جملات آن

بردارید و بیفزایید، تا همانی شود که می خواهید.

دوستان ایمانی من؛

هر جمله ای که به زبان می آوری، نوشته می شود، پیشینیان ما گفته اند: اگر شما برای ملائک مأمور نوشتن

گفتار و رفتارتان خودکار می خریدید، حتماً سکوت را اختیار می نمودید!! یعنی از بس که دایم در حال نوشتن

همه ی حرفهای ما هستند و ما بی مسئولانه حرف می زنیم.

همراهان و منتظران ماه رحمت و توبه؛

بیایید با هم روراست باشیم و بی پرده سخن بگوییم:

امروزه بسیاری از وسایل و از جمله : موبایل، برای خیلی ها جز ژست، چشم و هم چشمی و سرگرمی، نقش

دیگری ندارد، چون آن دوست ما نه تاجر است ونه شخصیتی سیاسی، اجتماعی... ولی موبایلش او را دچار آن

سه آفتی که خداوند دوست ندارد، کرده است.

محبوب دل ها (صلی الله علیه وآله سلم) می فرمایند:{ ان الله کره الیکم ثلاثاً: قیلَ و قالَ، و اضاعة المال، و کثرة السؤال}

(متفق علیه) : خداوند این سه خصلت را برای شما نمی پسندد: 1- گفته شد و می گوید( نقل قول مردم و شایعه پراکنی)

2- به هدر دادن مال و دارایی 3- زیاد سؤال کردن (وارد جزئیات شدن).

با صراحت بگویم:

داستان سرایی ها، حکایت ها، بگو مگو های لفظی، شب نشینی های طولانی و غیر مفید، قضاوت کردن ها و تجزیه و تحلیل نمودن زندگی مردم، نظریه پردازی و دخالت کردن در همه ی امور و مسایل خارج از تخصص و توانایی و ...؛ همه ی این ها و هزاران درد دیگر اخلاقی واجتماعی که گاهاً با لباس دین و منطق نیز آراسته می شوند، جز وقت کشی وبه هدر دادن زمان در مسایلی که نفعی در آن نیست و گاهاً منجر به گناه، قطع صله ی رحم، مشاجره و عداوت می شود، چیز دیگری نمی توان به حساب آورد و باید سریع از همه ی آن توبه کرد.

امروزه در اکثر جوامع انسانی و خصوصاً ایران ما، تعارف های بی محتوا و الکی، زیاده روی در مدح و ستایش و یا نکوهش، شوخی های نامناسب، اصطلاح های غیر اخلاقی، بد و بیراه گفتن ها و به هر سازی رقصیدن که امروزه آن را قدرت تعامل اجتماعی و خوش اخلاقی نام نهاده اند، به حدی در فرهنگ ما جا خوش کرده که اگر کسی بدان عمل نکند، فردی ضعیف، منزوی و غیر اجتماعی محسوب می شود، پس بیایید توبه ی این رمضان، متفاوت و فراگیرتر از هر سال باشد و به دایره ی ایمان و عمل صالح در آییم که همان بازگشت به سرشت انسانیت است.

محبوب دل ها(صلی الله علیه وآله سلم) می فرمایند:{ ليس المؤمن بالطعّان و لا اللّعّان و لا الفاحش و لا البذی}(به روایت ترمذی و تصحیح آلبانی): مؤمن واقعی طعنه نمی زند، نفرین نمی کند و بد و بیراهه نمی گوید.

و می فرمایند:{لا تکثروا الضّحک، فانّ کثرة الضّحک تُمیتُ القلب}( به روایت ابن ماجه و تصحیح آلبانی): بسیار نخندید، چرا که خنده ی زیاد، دل را می میراند.

آیا تا به حال فکر کرده ای که نوع روابط اجتماعی شما نیاز به تجدید نظر و توبه دارد؟!!

بسیاری از اوقات پیش می آید که از دوستی سؤال می کنی: راستی چند جزء قرآن یا چند صفحه کتاب و یا چه روزنامه ای در روز و هفته می خوانی؟ در جواب می گوید: بخدا خیلی دوست دارم اما...

اما وقت ندارم!!!

وقتی از او سؤال می کنی: چرا وقت نداری؟ به چه کاری مشغول هستی؟

می بینی که مهمترین و خطرناک ترین عامل ، اختلاط با مردم و نوع روابط اجتماعی اوست که وقتش رابه هدر می دهد و مرگ تدریجی او را زمینه سازی می کند.

گاهی وقت ها مکالمه ای تلفنی یک دقیقه ای را مدتها طول می دهیم؛

احوال پرسی ساده ی چند لحظه ای را به داستانی تبدیل می کنیم؛

در قیامت از ثانیه های عمر ما سؤال می شود که :

چگونه، کجا و برای چه کاری صرف کرده ایم؟

پس بیایید، روابط خود را محدود کنیم... آشنایی هایمان را خلاصه کنیم، فرصت کافی برای بجا آوردن حقوق همه آن ها وجود ندارد.

دوستان من:

عمر ما عبارت است از: چند روزی و چند صباحی، یک روز که از عمر ما بگذرد، قسمتی از عمر ما گذشته است.

توبه از این روابط بدینگونه است که : نوع روابط خودرا خالص گردانیم، و در دوستی هایمان خداوند را مد نظر قرار دهیم، آنگاه روابط ما تعریف شده و قانونمند می شود و در نتیجه به عبادت و بندگی تبدیل خواهدشد.

یکی از بزرگترین آفت های روابط اجتماعی امروزه ی ما، رابطه ی بین دختر و پسر و یا زن و مرد است که روپوشی به نام (رابطه ی پاک) را روی آن گذاشته و با این عناوین و اصطلاحات زهر آلود آن را توجیه نموده اند.

بی پرده بگوییم:

برای ورود به داخل خانه ای، از درب ورودی و با کسب اجازه و زنگ زدن بایدوارد شویم، نه از پنجره ها و دیوار آن بالا رفتن، هر کاری راه و ابزار خاص خوش را می طلبد، این نوع روابط در جوامع ما هزینه های بسیار بالای عاطفی، اجتماعی و خانوادگی را بدنبال دارد وبا کمال تأسف در این میان ضربه ی بیشتر و داوری های بی رحمانه جامعه متوجه دختر می شود.

دوستان من:

ما همه بنده ایم، و دینی که بر پایه ی بایدها و نبایدها استوار است بر ما حکمفرما است. حاکمیت و فرمانروایی عادت ها و تقالید و هوا و هوس را کنار گذاشته و به فرمان او که آگاه بر دل ها و دیده های ما است گوش فرا دهیم.

پس قبل از آمدن رمضان دلت را از هرگونه رابطه ی غیر شرعی پاک گردان.

حتی دلت نیز محتاج به توبه است.

توبه از خاطره ها، و خواب های در حال بیداری، که عده ای از آن لذت می برند.

دوست عزیزم:

خیال بافی تو را از پای در نیاورد، واقعیت را دریاب و از رؤیاهای پست پرهیز کن، آنها را کنترل کن و نگذار از دستت بیرون روند.

اگر رهایشان کنی تا از چراگاه خیالت و عقلت بدون حد و مرزی بچرند، در خیال می مانی و آن را باور می کنی!!

از خیال پردازی پرهیز کن... چه بسا کسانی را پوششی نامناسب بر تن کرده و آنان را از پای در آورده است.

برادر و خواهر خوبم:

قبل از آمدن رمضان، واقعیت را تجربه کن، وهم و خیال را دور بیانداز، بسوی (الله متعال) باز گرد و اوقات خود را با کارهای مثبت و مفید پرکن.

قلب تو نیاز مند توبه از :وابستگی به غیر (الله متعال) است.

در سوره ی مریم آیات 81-82 می فرمایند {وَاتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّـهِ آلِهَةً لِّيَكُونُوا لَهُمْ عِزًّا ﴿٨١﴾ كَلَّا ۚ سَيَكْفُرُونَ بِعِبَادَتِهِمْ وَيَكُونُونَ عَلَيْهِمْ ضِدًّا ﴿٨٢﴾ }.و غیر از خدا معبودهایی گرفته اند تا باعث عزتشان شود(۸۱) هرگز! بزودی آن معبودها از عبادت ایشان بیزاری می جویند و مخالف آنان خواهند شد

مواظب باش دل به غیر خدا نبندی، همه جز او تو را رها خواهند کرد، پس خود را به دیگران مشغول نکن و سرگرم کسی باش که تو را دریابد، از وابستگی ودل خوش کردن به اسباب مادی و غیر خدا پرهیز کن که:

گر با همه ای، چو بی منی، بی همه ای

ور بی همه ای، چو با منی، با همه ای

به دلت بگو: ای دل غافل از آرزوها و امروز و فردا کردن، توبه کن!

دوستان ایمانی از امروز و فرداکردن بشدت پرهیز کنید، حسن بصری می فرماید:{ ایمان، آراستن ظاهر و آرزو کردن نیست، بلکه چیزی است که جای گیرد و عمل آن را اثبات کند، عده ای به امید مغفرت و بخشش روزها را سپری کردند تا که از دنیا بیرون رفتند درحالی که هیچ عمل خوبی انجام ندادند، می گفتند: ما به خدای خود حسن ظن وگمان نیکو داریم، دروغ می گفتند: چون اگر صادق بودند، عمل نیک انجام میداند}.

به دلت بگو: از خود خواهی، تکبر و خود بزرگ بینی توبه کن؛

اینها بیماری هایی است که ایمان را نابود و انسان را به جهنم می برد، اعمال انسان خودخواه، بی اثر، و آدمهای متکبر به بهشت وارد نمی شوند، غرور کشنده و خودبینی، بیماری احساس برتری بر دیگران را ایجاد می کند.

پس هشیار باش ای بیچاره، چرا که تو نمی دانی چه پایانی خواهی داشت!! از همه ی این بیماری ها توبه کن، و خود را در مقابل پروردگارت ذلیل و متواضع گردان، چه بسا یکی از آن هایی که مسخره می کنی، گوی سبقت را از تو ربوده و به مراحل بالاتر بهشت نایل آمده باشد.

بشتاب بسوی توبه فراگیر، واز همین لحظه شروع کن.

از تنبلی توبه کن:

ما، در نزدیک درهای ورودی رمضان قرار داریم، و همگی از فضیلت ها و امتیازات ویژه این ماه مطلع هستیم، اما این اطلاع و آگاهی چه سودی در بر داشته؟ عمل کجا است؟

عقیده آدم تنبل نسبت به وعده و عیدهای خداوند، ضعیف است، به این حدیث نبوی نگاه کن:{ من قال سبحان الله و بحمده، غرست له نخلة فی الجنة} کسی بگوید: خداوند از هر عیب و نقصی بدور است و او شایسته ستایش است، درختی در بهشت برای او کاشته می شود.

یک بار آن را بگو و به ساعتت نگاه کن، یک ثانیه بیشتر وقت نمی برد، اگر به این وعده ی پیامبر(صلی الله علیه وآله سلم) یقین داشته باشی در هر ثانیه ای در خت خرمایی کاسب می شوی، و پیامبر اکرم(صلی الله علیه وآله سلم) فرموده اند:{ ما من نخلة فی الجنة الا و ساقها من ذهب} (به روایت ترمذی با تصحیح آلبانی): همه ی درختان بهشت ، ساقه هایشان از طلا است، و این یعنی در چند ثانیه صاحب صدها هزار کیلو طلا می شوید، پس اگر به وعده های خدا و رسول گرامی اش ایمان داری ثانیه ای از عمر گرانبهایت را به هدر ندهید و بسوی تنبلی و فرار از عبادت نروید، بشتاب و تنبل مباش.

عده ای به دنبال رخصت ها و نظریه های اختلافی می گردند و تنبلی خود را با این کار توجیه می کنند، در نزد آنها همه مسایل، مورد اختلاف علما است و با سلیقه ی خود هر آنچه موافق طبع و هوا و هوسشان باشد ترجیح داده و گمان می کنند که کار درستی انجام می دهند.

برادر عزیز و ارجمندم، از رخصت طلبی و سهل انگاری، توبه کن و از خداوند برای انجام کارهای مهم و عزیمت ها، یاری بجویید.

توبه ی از تنبلی را در آخر نگاشتم، تا در توبه کردن تنبلی نکنیم، پس همین حالا بشتابیم و توبه کنیم.

برادران من...

این نوع توبه بسیار لازم و ضروریست... نه فقط برای استقبال ماه رمضان، چه بسا که به رمضان نرسیم، بلکه برای آماده شدن برای مرگ ضروریست.

چه کسی می داند، شاید در همین لحظه بمیرید.

(پس توبه کن و به فردا وا مگذار)

اللهم ارزقنا توبة قبل الموت .    آمین