هیچوقت حیات انسانی از شدائد واحزان وابتلائات خالی نبوده ونیست اگر می خواهی حرکتت را ادامه دهی

 برمرکب امل ورضا سوار شو،امل ،رضا،امن،حب ،آرامش نفس ثمر خوب عقیده مومن اند.

برای حرکت انرژی وذخائر لازم است چون این دنیا پراز تکالیف وخطرات ومشقات است تصور نمی شود

 که انسان دراین دنیا دچار گرفتاری نشود،گاه درکارهایش موفق نمی شود ،خوبیهایش را بد جلوه می دهند،

مرگ دوستان ،مرض ،از بین رفتن مال همه وهمه از نگرانیهای بنی آدم است.

نظر به اینکه رمضان امسال با همه سال های پیش متفاوت است و مردم مسلمان نسبت به این پدیده دیدگاه و واکنش های متفاوتی دارند خواستیم نظر شما به عنوان یک کارشناس و صاحب نظر در این حوزه را جویا شویم ..

سوزی میحراب : استاد گرامی ؛ با سلام احتراما ضمن ارائه بیوگرافی یک پاراگرافی از خودتان از تفاوت های رمضان در سایه کرونا با رمضان سال های قبل بفرمایید؟

پاسخ : منم خدمت شما وهمکارانتان در سایت وزین سوزی محراب و همچنین مخاطبان عزیز عرض سلام و احترام دارم

بنده هاشم حکیمی امام جمعه وجماعت و مدرس روستای دوریسان در شهرستان پاوه هستم . خوشحالم که اکنون درخدمت شما هستم

– بیگمان رمضان امسال تحت تاثیر شیوع بیماری کرونا بسیار غم انگیز شده است.

مصاحبه ماموستا سید عبدالقادر عزیزی امام جمعه و دعوتگر و فعال دینی:

– سوزی محراب : خدمت شما استاد بزرگ عرض سلام داریم. از سایت سوزی میحراب خدمت رسیده ایم. ممنون می شویم خودتان را به علاقمندان این سایت معرفی بفرمایید و بیوگرافی مختصری از خودتان (شامل تاریخ و مکان تولد، تحصیلات، ازدواج، تعداد فرزندان و…) را برای ما بیان بفرمایید.

ماموستا سید عبدالقادر: با سلام به یاران سوزی میحراب، امید است همانند بزرگان دینی حامی دین و محراب باشید و سوز و عشق و علاقه دینی را به نهایت برسانید.

اینجانب به هر مجموعه ای که در زمینه دین و دینداری و تبلیغ آیین اسلام حرکت کند، علاقمند بوده و هستم. امید است این سایت نیز در جهت رونق بخشیدن به تمایلات فطری جوانان بوده و در زمینه خدمت به دین قرار گیرد.

در باره مصاحبه :

سال هشتاد و پنج هجری شمسی که در دانشگاه رازی کرمانشاه دوره کارشناسی ارشد را می گذراندم ؛ در شرایطی که سخت مشغول نوشتن پایان نامه بودم اطلاع پیدا کردم متاسفانه  چند دعوتگر دینی از جمله برادر بزرگوار ماموستا عبدالله دارابی در حادثه تصادف در نزدیکی های جوانرود جان به جان آفرین تسلیم کرده اند … با جمعی از دوستان کرمانشاهی جهت شرکت در تشییع جنازه راهی نودشه پاوه شدیم …

شهر نودشه اگر چه از لحاظ مساحت ، کوچک به چشم می خورد ولی دارای مردمانی مهمان نواز و خون گرم و داغدار بود و از دور جمعیت عظیمی از مردم خدا جو و دین دوست که از اقصی نقاط استان جهت حضور در  تشییع جنازه آن دعوتگر محبوب و همراهش حاضر شده بودند به چشم می خورد…

عصرامروزنوزدهم مردادماه 99 درمعیت کاک هدایت فخرالدینی باحضوردرمنازل مدیران سایتهای پاوه پرس،ده نگی نوریاو ،اموات پاوه وسلام پاوه بااهدای لوح تقدیرتجلیل به عمل آمد.

مسئول هیات اجرایی شهرستان درسخنانی ضمن تشکروقدردانی از زحمات آن عزیزان وخانواده های محترمشان ،به اهمیت کاراطلاع رسانی وخبرنگاری پرداخت وگفت:بدون شک بسیاری از شفاف سازیها وموفقیتهای بدست آمده درشهرستان مرهون زحمات شبانه روزی آن عزیزان است.

اعضای کانون سلامت‌واران پاوه با همراهی تعدادی از شهروندان اقدام به پاکسازی تفرجگاه سر‌دره و بخشی از کوهستان پاوه نمودند.

کانون سلامت‌واران، یک سازمان مردم‌نهاد است که از حدود دو سال پیش توسط تعدادی از دوست‌داران سلامت و بهداشت عمومی و به منظور کمک و هم‌یاری در حفظ بهداشت و سلامت محیط زیست در شهرستان پاوه، پا به عرصه خدمات عمومی نهاده است.

عصر روز جمعه، ۱۷ مرداد ماه جاری، اعضای این کانون، با همراهی تعدادی از شهروندان اقدام به پاکسازی تفرجگاه سردره و بخشی از کوهستان و طبیعت پاوه نمودند.

مسؤولین جماعت دعوت و اصلاح شعبه‌ی کرمانشاه و دفتر پاوه، روز پنج شنبه، 12 تیر ماه جاری به منظور ابراز همدردی و ابلاغ پیام تسلیت استاد پیرانی به خاطر جان باختن سه تن از فعّالان و اعضای انجمن زیست‌محیطی ژیوای پاوه، با هیأت امنا و اعضای این انجمن دیدار کردند.

مدت زمانی نه چندان زیاد از خوشحالیم بابت خبر تبدیل دوبار ی “ایا صوفیا” به مسجد جامع نگذشته بود که از انفجار پرسشی در سایت های ارتباط جمعی غافلگیر شدم و شادیم مکدر گردید پرسش این بود : آیا جایز ومشروع است که مسلمانان کلیسا را به مسجد تبدیل نمایند ؟!

قبل از همه چیز باید یاد آوری نمایم که آنچه اکنون اتفاق افتاده این است که “ایا صوفیا ” از یک موزه به یک مسجد تغییر داده شده ، و اردوغان یک کشور مسیحی را فتح نکرده تا کلیسای آن را به یک مسجد تبدیل نماید . به بیانی دیگر وی مکانی را که از ابتدا واز مدت زمانی قبل برای موزه احداث گردیده را به مسجد تبدیل نکرد ، بلکه هدف وی از این اقدام این بود که حکم تبدیل مسجد به موزه را که از تصمیمات حکومت سکولار آتاتورک در خلال جنگ وی علیه اسلام و مسلمانان بود، لغو نمود 

مردمان امروز عجب مردمان عجیبی هستند..!

البتّه مردم هر روز این‌گونه بوده‌اند!

به خدا ایمان ندارند چون او را نمی‌بینند 

و کرونا را هم باور ندارند چرا که با چشم سر نمی‌بینند!

به گمانم چندین و چند هزار انسان کشته شده به وسیله‌ی کرونا نشانه‌ی خوبی برای اثبات حضورش باشد ...! اینطور نیست؟!

امّا نه، انگار که این مردمان با هیچ نشانه‌ای متوجه نمی‌شوند. 

چه، اینان با دیدن این همه آیه‌ی قدرت و عظمت و شکوه و جلال در هستی، به وجود خدای لایزال پی نبرده‌اند!

دیگر این جای خود دارد!

عجبم از این نوع انسان‌ها!

به‌نظر من غیر ملموسات قابل درک‌ترند حتّی تا ملموسات!

منظورم این است که آن چیزی‌ که هست و با چشم می‌بینی؛

تلاشی نمی‌طلبد شناخت آن،

و شاهکاری هم نیست ایمان به آن،

و عجایبی نیز نیست پیروی از آن!

لکن؛ آن‌چه که به چشم نمی‌آید و از دیده پنهان است عجب چیز غریبی است!

که اعجاز می‌خواهد شناخت آن

و معرفت می‌خواهد طلب آن

و ایمان می‌خواهد باور به آن.

چاره‌ای نداری!

باید باور کنی

وقتی با تمام وجود احساس می‌کنی

نصیحت حاکمان

حاکمان بیش‌تر از سایرین سزاوار پند و اندرز‌ هستند، زیرا آن‌ها مانند مردم عادی نیستند که تنها مسئول خود و خانواده‌ی خویش باشند بلکه آن‌ها مسئول جامعه‌ای هستند که باید امنیت، معیشت و عدالت را در آن برقرار سازند تا مردم در سایه‌‌ی عدالت‌محوری آن‌ها در رفاه و آسایش به‌سر برند و با خیالی آسوده به اطاعت و شکرگزاری پروردگار مشغول باشند و برای امرار معاش و ارتقای سطح علمی و معرفتی خود بکوشند. ماوردی از علما و دانشمندان نام آور و صاحب‌نظر در امور سیاسی و اجتماعی است که کتابهایش منبع بسیاری از مسائل شرعی و اخلاقی و سیاسی هستند. بسیاری از علمای اعلام، ماوردی را شخصیتی برجسته، عالمی اندیشمند و سیاستمداری فهیم و آگاه به مسائل دانسته‌اند از جمله‌ی این شخصیت‌ها امام ابن کثیر، ابن جوزی، ابن خلکان، ذهبی، محمّد بن محمد اصفهانی، سبکی یاقوت حموی، خطیب بغدادی و محمدبن عبدالملک همدانی می‌باشند. ماوردی علاوه بر تبحّر در مسائل شرعی، در مسائل سیاسی و حکومت‌داری نیز صاحب‌نظر بود. نصیحة الملوک ماوردی بسیار مورد توجه سیاستمداران مسلمان و غیرمسلمان قرار گرفته است و همواره یکی از منابع دانش‌پژوهان بوده که تاکنون رنگ و بوی آن محفوظ مانده است. ماوردی پیرامون نصیحت به زمامداران معتقد است که به چند دلیل پند دادن به حاکمان ضرورت دارد.

مهاتما گاندی رهبر فقید هندوستان و از بنیان‌گذاران مبارزه‌ی مدنی و پدر استقلال این کشور است. او یکی از معدود انسان‌هایی بود که هم نظریه‌پرداز رواداری بود و هم در عمل آن را به کار می‌بست. گاندی قلباً معتقد بود که رواداری نه تنها یکی از راه‌حل‌های قرن خود، بلکه راه‌حلی برای قرن‌های آینده است. امروز بعد از چندین دهه هنوز افکار گاندی بعنوان یک نماد استقلال‌خواهی، آزادی، عدم خشونت، عدالت اجتماعی و مبارزه‌ای مدنی، مورد توجه سیاستمداران جهان است.

مهاتما گاندی در ٢ اکتبر ١٨٦٩ در شهر گجرات پوربند هند متولد شد. نام اصلی او مهانداس کارا مچاندگاندی بود. او دانش‌آموز خوبی بود اما این جوان خجالتی هیچ نشانی از رهبریت نداشت.

به بلندای قامتش سیاه‌پوش شده است!
شاهوی خوش‌قامت 
هنوز عزادار فرهاد بود! که داغ فرزندان رشیدش دوباره بر دلش نشست.
چه مصیبتی!
چه جانکاه و تکان دهنده!
یاد آن صحابی‌ای افتادم که تا فرمان جهاد را شنید، چند خرمایی که در دستش بود را رها کرد و عاشقانه لبیک گفت! چون نمی‌خواست یک دم هم تعلّل کند حتی به اندازه خوردن چند خرما.

به ساعت شنی عمرم که نگاه می‌کنم انگار چیزی تهش نمانده یا در خوش‌بینانەترین حالت یک ثلث باقی است.

آدمی به اینجا که می‌رسد، معمولاً توقّفی می‌کند و به عقب نگاه می‌اندازد.

نگاهی عمیق، دقیق و ممتد.

مدّت‌ها همانطور می‌ماند و اشک از چشمان خیره‌اش سرازیر می‌شود.

گاه برقی از نگاهش می‌گذرد و تبسّمی، بی‌صدا بر لبانش نقش می‌بندد.

نگاه می‌کنم و آلبوم خاطرات را ورق می‌زنم.

برادر بزرگم، لبخند مهربان و دستان گرمش را هیچ وقت فراموش نمی‌کنم؛

کم‌حرف بود و آرام، امّا درس‌هایی از او آموختم که بارها و بارها مرورشان کردم.

اشاره: با توجه به اینکه دگرپذیری یکی از ارزش‌های راهبردی و بنیادین جماعت دعوت و اصلاح به‌شمار می‌رود و چنین به‌نظر می‌‌رسد بین بانوان و برادران به عنوان اعضای خانواده‌ی بزرگ« جماعت» هنوز در پاره‌ای از موارد، دگرناپذیریهایی به‌ویژه در امور بانوان ازسوی برخی از برادران مشاهده می‌شود، لذا بر آن شدیم تا با« مهندس جمال سبحانی» فعّال دینی ساکن پاوه، گفت‌وگویی در راستای ترویج فرهنگ مداراورزی و دیگری‌پذیری داشته باشیم. باشد که از وضعیت موجود نامطلوب به‌سوی وضعیتی مطلوب حرکت کنیم و همه‌ی ما با پذیرش اختلاف‌نظرات و سلیقه‌ها، حول محور رسالت جماعت در راستای حصول رضوان الهی به وظایف بندگی خالق و خدمت به خلق خدا، ایفای وظیفه نماییم. از خدا خواهیم توفیق ادب!

بخش اوّل: ازدواج مسیار: ماهیّت، حکم و اسباب
در سیره‌ی نبوی، سوده بنت زمعه همسر گرامی رسول خدا (ص) پس از خدیجه را می‌بینیم، زمانی که به سن پیری رسیده و احساس کرد که پیامبر با وجود آن‌که در رعایت حقوقش کوتاهی نمی‌کند، امّا همچون گذشته ‌اقبال و رغبتی به ‌او ندارد، بیمناک گردید که مبادا رسول خدا او را طلاق دهد و یا به فکر جدایی از او بیفتد و او از فضیلت ام المؤمنین بودن و همسری پیامبر در بهشت محروم گردد، فلذا نزد پیامبر آمد و از چشم‌پوشی خود از سهم بیتوته‌ی رسول خدا در منزل خود، به نفع عایشه خبر داد، رسول خدا کارش را ستود و وی را در همسری خود نگاه داشت و این فرموده‌ی خداوند در تائید همین عمل می‌باشد:
«وَ إِنِ امْرَأَةٌ خَافَتْ مِنْ بَعْلِهَا نُشُوزاً أَوْ إِعْرَاضاً فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِمَا أَنْ يُصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحاً وَ الصُّلْحُ خَيْرٌ» (نساء /128)
و اگر زنی، از طغیان و سرکشی یا اعراضِ شوهرش، بیم داشته باشد، مانعی ندارد با هم صلح کنند (و زن یا مرد، از پاره‌ای از حقوق خود، به‌خاطر صلح، صرف‌نظر نماید.) و صلح، بهتر است؛

بخش دوّم: پاسخ به برخی ایرادها و بیان تفاوت مسیار با عقد‌های شبیه به آن
در دو پاره‎ی اوّل و دوّم، به ماهیّت و ارکان ازدواج مسیار پرداخته شد و به برخی شبه‌ها و اشکال‌ها پاسخ داده شد.
در این قسمت به اذن خداوند، به اشکال‌های دیگری در این زمینه پاسخ داده می‌شود و همچنین تفاوت ازدواج مسیار با دیگر نکاح‌ها از جمله نکاح متعه که باعث شبهه برای افراد زیادی گشته، ذکر می‌گردد.
• ترس از غارت و باج‌خواهی زنان توسط مردان در ازدواج مسیار:

بخش اوّل: ازدواج مسیار: ماهیّت، حکم و اسباب
مقدّمه:
عقد ازدواج مقدّس‌ترین و در عین‌حال مهم‌ترین پیوندیست که نه‌تنها در اسلام بلکه در دیگر ادیان وآیین‌های بشری وجود دارد، دین مبین اسلام مهم‌ترین هدف آن‌را رسیدن زن و مرد به مودّت و رحمت و در یک کلمه ‌آرامش روحی و روانی معرفی می‌کند.

هرچند ممکن است این مهم، در گذر زمان و در پیچ‌و‌خم مشکلات فراوان زندگی مغفول مانده یا کمرنگ گردد، امّا بی‌توجّهی بدان منجر به طلاق‌های عاطفی رایجی می‌گردد که به وفور در جامعه شاهد هستیم.
این نوشتار در پی آن است که یکی از انواع ازدواجهای اسلامی به نام «مسیار» را بررسی نماید، که به دلایل متفاوت فرهنگی، اجتماعی و محیطی نادیده گرفته شده و حتّی به خاطر آشنا نبودن به ‌احکام آن و یا متداول نبودن آن، با نگاهی مذموم و حتّی ناشرعی به‌آن نگریسته می‌شود، یکی از اشتباهات رایج میان عامّه‌ی مردم این است که تصوّر می‌شود از آن‌جا كه علمای اهل سنّت ‌ازدواج موقت را مشروع نمي‌دانند، براي پاسخ به نيازهاي برخي از مردان و زنان جوان این نوع ازدواج را مطرح نموده‌اند.

•برادرم! به باور من، بی‌گمان تو برای دو چیز تلاش خواهی کرد: دستیابی به نتایج و انجام وظایف، بدان اگر به اوّلی دست نیابی، قطعاً پاداش دوّمی را دریافت خواهی نمود. 

«قَالُوا مَعْذِرَةً إِلَى رَبِّکُمْ وَ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ»‌ (الاعراف / 164)

گفتند: (این اندرزها) برای اعتذار (و رفع مسؤولیت) در پیشگاه پروردگار شماست؛ بعلاوه شاید آن‌ها (بپذیرند و از گناه باز ایستند و) تقوا پیشه کنند

حجاب و عفاف از واژه‌های پر‌بسامد در فرهنگ دینی و ملّی ما است و بدون شک حجاب از احکام شناخته‌شده‌ی شرعی و عفاف از پسندیده‌ترین سجایای اخلاقی است .

گوهر وجود آدمی در دایره‌ی هستی ارزشمندترین و بی‌بدیل‌ترین تابلوی نقاشی شده توسط خالق بی‌همتاست که بعد از فراغ از خلقت آن گوهر بی مثال، خداوند خود را با «فتبارک الله احسن الخالقین» تحسین نموده و این شاهکار خلقت را مسجود ملائک قرار داد تا به آیه‎‌ی کریمه‌ی یادشده عینیت بخشد .

حجاب و عفاف در قاموس بشری، واژه‌های آشنایی هستند که در گذر زمان، از سنّت به سوی مدرنیته، فراز و نشیب‌های زیادی را طی کرده اند، در این میان مردان و زنان (به‌خصوص زنان) در مسیر تند‌باد حرکت به سوی مدرنیسم، در معرض برهنگی فرهنگی و فرهنگ برهنگی قرار گرفتند تا در توسعه سرمایه‌داری نقش خویش را ایفا کنند، امّا با گذر زمان از هویّت و شخصیّت و ماهیّت خود بیشتر دور شدند و در یک حرکت جدید با بازگشت دوباره به سوی منیّت خویش و توجّه به سرشت و طبیعت و احتیاجات حقیقی خود، در میان معنویت، هویّت خویش را در عفاف و حجاب جستجو کردند، با نگاهی به مبانی حجاب و عفاف که برخاسته از حقایق دین و در افق بالاتر از عالم ماده تدوین و تبیین شده است، در عصر برهنگی، تنها پاسخ مثبت و حقیقی به نیازهای درونی و بازگشت به گرایش‌های فطری جامعه‌ی انسانی است که سلامت، امنیّت معنویت و کمال را در خانواده و اجتماع میسور می‌سازد و این انتخاب تنها راه رسیدن به کمال و سعادت الهی است .

همّت و مروّت هرکسی به اندازه‌ی کدخدایی او باشد و سلطان کدخدای همه جهان باشد و همه‌ی پادشاهان زیردست او باشند، پس واجب کند که کدخدایی او و همّت و مروّت و خوان و صلت او بر اندازه‌ی او باشد و از همه‌ی پادشاهان بیشتر و نیکوتر باشد.
در خبر است که فراخ داشتن نان و طعام بر خلق خدای عزوجل در بقاء عمر و ملک و دولت بیفزاید.
و در تواریخ انبیاء (ع) چنان است که موسی (ع) با چندان معجزات و کرامات و منزلت به فرعون فرستادند و هر روز مراتب خوان فرعون چهار هزار گوسفند بوده است و چهارصد گاو و دویست شتر و در خورد این مرغ و ماهی و بواود و قلایا و حلواها و هر چیز و همه‌ی اهل مصر و لشکر بر خوان او هر روز طعام خوردندی و چهارصد سال به خدایی دعوی می‌کرد و این خوان می‌نهاد.

پرهیزگاری صفت صالحان و پارسایان است و انسان با رعایت تقوای الهی، به‌ویژه اگر حاکمان با این صفت آراسته باشند از مقرّبان و هم‌نشینان انبیاء، شهدا و شایستگان خواهد شد.
خداوند متعال در آیه‌ی 4 سوره‌ی طلاق می‌فرماید: ﴿وَ مَن يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَل لَّهُ مِنْ أَمْرِهِ يُسْرًا﴾
«هرکس از خدا پروا داشته باشد خداوند کارها را بر او آسان می‌کند. (مشقّت و سختی‌ها را در مسیر حرکتش بر او آسان می‌کند)»
این آیه بر پرهیزگاری انسان‌ها دلالت می‌کند و خطاب آن عام است یعنی هرکس از خدا پروا کند خداوند کارها را برایش آسان می‌کند.

زید بن اسلم گفت: شبی امیرالمؤمنین عمر بن خطاب (رض) برای بررسی اوضاع مسلمانان در مدینه سرکشی می‌کرد من با وی بودم از مدینه بیرون رفتیم و در آن صحرا دیوار مخروبه‌ای بود که در کنارش آتشی روشن بود. عمر مرا گفت: یا زید بیا آنجا شویم و بنگریم تا کیست که نیم شب آتشی افروخته است، رفتیم چون نزدیک رسیدیم زنی را دیدیم که دیگی کوچک «قابلمه‌ای» بر سر آتش نهاده و دو بچه در کنارش خفته‌اند و می‌گفت: خدای تعالی داد من از عمر بستاند که او سیر خورده و ما گرسنه‌ایم. عمر که آن شنید مرا گفت یا زید این زن مشکلی دارد. تو اینجا باش تا من از حال او بپرسم. رفت و گفت: بدین نیم شب چه می‌پزی در این صحرا؟ گفت زنی درویشم و در مدینه سرای ملک ندارم و بر هیچ چیز قادر نیستم و از شرم آن که دو طفل من از گرسنگی بگریند و بانگ دارند و من چیزی ندارم که ایشان را سیر کنم و همسایگان بدانند که ایشان از جهت گرسنگی می‌گریند و من عاجز مانده‌ام، به اینجا بیرون آمده‌ام. و هر زمان که ایشان از گرسنگی بگریند و طعام خواهند من این دیگ را بر سر آتش نهم و گویم شما بخسبید و خوابی بکنید تا بوقت بیدار شدن شما این دیگ رسیده باشد. دل ایشان بدین خورسند کنم و بدین امید بخوسپند.