به بهانه اول آذرماه روزجهانی رفع خشونت علیه زنان

اشاره: «نسیبه سبحانی» دانش‌آموختەی کار‌شناسی ارشد زبان و ادبیات عرب است. با آگاهی از دغدغه‌ها و دلمشغولیهای وی، در زمینه‌ی واکاوی مسائل و چالش‌های زنان جامعه‌ی ایران، به سراغ وی رفتیم و پای صحبت‌هایش نشستیم. ما در این گفت‌وگو، از مشکلات زنان جامعەی ایرانی سخن گفتیم.

اصلاح: جهت ورود به بحث مایلم ازشما بپرسم که شما براساس واقعیتهای اجتماعی، چه تصوری از «زن امروز» ایرانی دارید؟ 

سبحانی: زن امروز ایرانى یقیناً از پیشینه‏اى که دارد، جدا نیست. گذشته‏اى که برخى مقتضیات را بر زن ایرانى تحمیل نموده، در موقعیت کنونى زن ایرانى بى تأثیر نیست؛ از این رو، زن ایرانى، نواده‏ى مادران گذشته‏ى خودش است که در چالشی میان مقتضیات زمان و قید و بندهای گذشته‏اى که دامنگیرش است، در تکاپوست. نمی‌‏شود تصویر دقیقی را از زن ایرانی ارائه داد؛ به‌‏ویژه این‏که او تنها خودش نیست که برای خودش تصمیم می‌‏گیرد؛ چون در واقع او در بند جامعه‌‏اى است که هویتش را آن جامعه تعیین می‌‏کند! زن ایرانى، بیشتر شبیه بازیگری است که نقش‎هایی را که برایش تعریف شده، اجرا می‌کند! او در عین تلاش‎های مذبوحانه برای همراهی با جهان پیرامونی‌اش و برعهده‌‏گرفتن نقش‏های درخور در دنیای معاصر، در قید و بند پیشینه‏‌اى از مادران خودش که محصول جامعه‌‏ى مردسالار هستند نیز مانده است! 

می دود، پاهایش در شنزارهای آنجا فرو می روند. این بار غلتان غلتان می‌خواهد دور شود. جسمش خسته و کوفته، جانش از تیرگیها لبریز، چشمانش تیره و تار، در بیابانی تاریک و سوزان، گرمایی کشنده و ویران کننده که لحظه به لحظه بر حرارتش افزوده می شد؛ به دام افتاده است. فریاد (وا ناجیاه) بر می آورد اما دستی از جنس یاری را نمی یابد. ابرهایی تیره و سیاه بر آسمان سیطره یافته اند، که از آنها باران داغ زغالی همراه با بوی تعفن فرو می ریزد و چهره های عابران این مسیر را سیاه و سیاه تر می کند. عابرانی از فرق سر تا کف پا از باران سیاهی دودآلودشده. آدرسی بسوی دوزخ‌. این بیابان، بیابان هوس است. بیابانی که ساربان آن شیطان رجیم و شنهای آن گناهان صغیره و کبیره و مقصد آن نارسوزاننده است.

اما مسافری در این بیابان زندگی، خسته و کوفته و نالان به دنبال راه فراری می گردد:

مجنونی در بیابان هوس سرگردان بود                     خسته از گناه و خسته از ظلم و جفابود

هر روز دمادم به زنگار دلش افزون می گشت       زجور و زطغیان و عصیان دلش اندرقفا بود

یاران مزگانی، مەۆلوود ئاماوە
         پەی جەژن ئازییز، چەم بەۆ تەماوە
چێش کەروو ئازییز، ئینە چەن ساڵەن
   وەشوو شایوو زەۆق ،بێ ڕنگەن ،کاڵەن
ئامای بمەلەرزە، تا کرۆنای شووم
     ساڵێ بە بەزمێ، کۆرەن ئاروو دووم
ئازییز، هەزار جار خەجاڵەت بە وێم
        ئیساڵ کرۆنا، دیسان بەستەن ڕێم
عاڵەم سەرانسەر, گیرەن بیمارەن
    دەردێ بێ دەرمان, شێتەن،هەم هارەن
کام سپاۆ هێزەن، وێش بە زل زانۆ
         جە دەس کرۆنا ،هەی ئامان وانۆ
ئازییز، هاوارەن، شینەن، زارییەن
           ئەدا جە ڕۆلە، پا فیرارییەن

ترجمه:حسن قادری

سرشهرت این عبارت وگوینده ی آن ؟
کنجکاوی عمربن خطاب شدت گرفت آنگاه که ابوبکر را می دید که بعداز نماز صبح به اطراف مدینه می رفت، وبه خانه ی کوچکی وارد می شد و چند ساعتی در آنجا درنگ می کرد سپس به منزلش برمی گشت .
عمر از هر کار خیری که ابو بکر انجام میداد سر در می آورد .بجز سر. این کار .
مدتی گذشت وپیوسته خلیفه ی مسلمانان ، به آن خانه سر می زد .اما عمر نمی دانست که ابوبکر  در آن خانه چه کار می کند . 
عمر تصمیم گرفت بعداز خروج ابوبکر در آن خانه ،به آنجا وارد شود تا ببیند ابوبکر بعداز نماز صبح در آنجا. چکار می کند .؟

استاد عبدالرّحمن پیرانی دبیرکلّ جماعت دعوت و اصلاح در پیامی، وفات حاج ماموستا سید محمد مصطفایی امام جمعه‌ی سابق روستای خانقاه پاوه را تسلیت گفت.

متن تسلیت دبیرکل جماعت به شرح زیر است:

بسم الله الرّحمن الرّحیم 

«يَرْفَعِ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَالَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجَاتٍ» 

 خبر درگذشت حاج ماموستا سیّد محمّد مصطفایی که عمر پربرکتش را مصروف خدمت به تبیین و تبلیغ قرآن کریم و علوم اسلامی نمود، موجب تأثّر و تألّم همگی ما  شد. 

یقین داریم ایمان به سرای اخروی و عنایت به سرشت ابتلایی زندگی که مقدّر خداوند رحمان است: «الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَاةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا»، موجب تسلّی خاطر و تشفّی صدر بازماندگان خواهد بود. 

این‌جانب از طرف خود و خواهران و برادرانم در جماعت دعوت و اصلاح، فقدان این شخصیت ارجمند را به خانواده‌ی محترم ایشان و عموم قرآن‌پژوهان تسلیت عرض نموده و از خداوند مهربان، برایشان علوّ درجات و فردوس اعلی مسألت می‌نمایم. 

             عبدالرّحمن پیرانی 

دبیرکلّ جماعت دعوت و اصلاح

١٥ آبان ١٣٩٩