سیدعبدالقادر عزیزی، عارف وارسته و عالم مجاهد از پیشگامان دعوت اسلامی در نیم‌قرن اخیر و از پیشکسوتان «جماعت دعوت و اصلاح ایران» می‌باشد. همرزم و یار غار بزرگانی مانند علامه مفتی‌زاده و شهیدناصر سبحانی بوده است. « مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَى نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا»

بیش از یک سال در محضرش تلمّذ نمودم. با وجود مشغولیت مستمر در فعالیتهای دعوی، علمی و اجتماعی، اهل جدل و ذمّ دیگران نبود. یأس در کلامش یافت نمی‌شد و صبور، متسامح و متواضع بود.
اهل توحید و عالم به عقاید اهل‌ سنت ‎و جماعت بود، اما کوچکترین تعرضی نسبت به دروایش و صوفیان و دیگر گروهها نداشت. آنان هم او را دوست می‌داشتند و صمیمانه به وی احترام می‌گذاشتند.